Nie mogę

Sznur, czy ostrze.

Co będzie najprostsze,

by pogrążyć bliskich w myślach dlaczego. 

Powoli zaczynasz rozumieć, 

później mniej - i znowu.

W chomiczym kole z wyjściami od ściany,

a za ścianą przepaść. Rozwiązanie? 

Natłok, przytłoczenie. 

Spokój, spokojnie. 

Wolność, otwarty horyzont. 

Tak jeden wers, jednak wygrywa,

przewyższa, zalewa czarną mazią. 

Nie masz siły? Nie szkodzi. 

Dasz radę, może nie. A może...

Sznur, czy most. 

Sznur, czy sen może. 

Co delikatnej pomoże?

Biegniesz, poświecasz się - teraz.

A co później? 

Czy będzie tak samo, 

czy mniej będzie przybijać?

Mówią, że łatwiej nie będzie,

bo łatwiej już było.

I siedzisz i myślisz, jak, 

by jednak lepiej się kulało.

Więc, może... 

Sznur, czy kula.

Sznur, czy tory.

Nie no przecież nie mogę. 

Nie mogę. 

Nikogo nie zostawię. 

Śmierci nie pomogę.